menso's blog

‘Je kunt niet concurreren met gratis’ is een veelgehoorde uitspraak van de muziekindustrie in haar strijd tegen piraterij. Piraterij moet harder aangepakt worden en zwaarder bestraft. Maar is ‘gratis’ wel waar de industrie mee concurreert?

Innovatie

Lang voordat de Apple met de iTunes Music Store kwam, waren consumenten al driftig bezig met online muziek uitwisselen. Dat daar een markt voor was, werd niet door de industrie en haar miljarden omzet aangetoond maar door een puber op een zolderkamer die de dienst Napster programmeerde, de voorloper van diensten als Kazaa en Limewire. Voor de consument was het logisch: ineens kon ze content aanschaffen op een manier die gelijk was aan de manier waarop het internet werkte: internationaal en zonder winkeltijden. Albums die in Nederland nooit uitgebracht waren, konden tien minuten later op je harde schijf staan. Films en series die niet uitgebracht werden in Nederland konden ineens toch bekeken worden.

We reizen bij Gendo veel met het openbaar vervoer. Sterker nog, voor een boel medewerkers is het zo’n beetje de enige manier waarop ze reizen. Nooit in de file, gewoon door kunnen werken in de trein met de laptop op schoot en vaak redelijk in de buurt van de klant uitkomen.

Sinds kort hebben we ook bij Gendo te maken met OV chipkaarten. Nou hielden we dat vanuit onze interesse in security natuurlijk al scherp in de gaten maar als eindgebruiker zijn we, los van de gaten in de beveiliging, ook helemaal niet enthousiast.

Wellicht is het handig om uit te leggen dat we bij Gendo met een team van circa een man of tien voor klanten door het hele land heen werken. Dat maakt het hebben van een abonnement voor een vast traject niet interessant. Verder is het ook niet zo dat we iedere dag in de trein zitten waardoor eenn OV jaarkaart financieel ook niet voordelig is. Verder reizen we graag anoniem, omdat we vinden dat het de vervoerders geen bal aan gaat wie van waar naar waar reist en omdat we niet geloven in het opslaan van reizigers- en reisgegevens voor een periode van zeven jaar.

Op donderdag 17 september heeft Gendo een workshop verzorgt voor de Cascadis Webmasterclass bijeenkomst. Arjen Kamphuis en Menso Heus gaven de aanwezigen een breed overzicht van hoe het security landschap er uit ziet, wat een aantal veel voorkomende bedreigingen zijn en wat de deelnemers daar aan konden doen.

De workshop deelnemers werkten voor gemeenten, waterschappen, de politie en andere overheidsinstellingen en gebruikten een grote diversiteit aan systemen. Door een meer theoretische uitleg over security principes te geven in plaats van zeer systeemgerichte informatie slaagde Gendo er in de workshop voor iedereen interessant te houden.

Stel je voor dat je al de moderne communicatie middelen van vandaag de dag niet tot je beschikking zou hebben. Geen mail, geen chat, geen Twitter, telefonie of Facebook. En stel je voor dat je in een bedrijf werkt met 50 medewerkers waar je toch dagelijks mee in contact moet staan. Hoe los je dat op? Door met z’n allen op gezette tijden op dezelfde locatie aanwezig te zijn. Simpele puzzel, toch?

Laten we de vraag nu omdraaien: je hebt al deze moderne middelen wel tot je beschikking dus waarom ga je nog iedere dag naar kantoor? En als bonusvraag: doe je dat ook zoals honderd jaar geleden met paard en koets?

Dat we op ouderwetse manieren werken is iets waar de computer ons dagelijks aan herinnert: we stoppen bestanden in mappen en die staan in onze digitale archiefkast die we ’s avonds keurig uit zetten alvorens we naar huis gaan. Als we informatie willen delen met collega’s dan maken we een kopie van de map die we vervolgens naar de collega doorsturen. En als we dan wijzigingen aanbrengen bestaan er ineens twee versies van het document. Wijzigt de collega het bestand ook, dan zijn er drie.

Het laatste weekend van juli was ik met twee vrienden in Bristol. Een stad waar we nooit naar toe waren gegaan als het Bristol Museum niet een tentoonstelling van graffiti artiest Banksy had gehad.

De tentoonstelling is de drukst bezochte tentoonstelling die het museum gehad heeft de afgelopen honderd jaar. Toen wij, enkele weken na de opening, bij het museum aankwamen stond er nog steeds een rij van ongeveer anderhalf uur voor de deur. Hoe vaak maak je dat mee bij een museum?

Uit een reportage van de BBC blijkt ook dat de business rondom de stad er veel profijt van heeft. Er komen mensen speciaal naar Bristol voor de tentoonstelling die, net als wij, allemaal ergens moeten eten, drinken en slapen. Er zijn zelfs hotels die speciale ‘Banksy arrangementen’ hebben voor de gasten.

Banksy is goed voor de stad, aldus een medewerker van "Destination Bristol" trots voor de camera. Maar het rare is dat de stad hem helemaal niet als zodanig behandeld. Toen we iemand vroegen op de kaart wat meer werken van Banksy ‘in het wild’ aan te kruisen werden we naar een aantal plekken gewezen waar de werken alweer door de stad overgeverfd waren.