Nieuws

<Webwereld column>

Op IJsland woedt een heftig politiek debat over het idee een nationaal internet filter te bouwen dat kinderen moet beschermen tegen gewelddadige porno. Hoewel cijfers over de schaal van het probleem ontbreken zijn er binnen de regering van IJsland grote zorgen over de wijze waarop de porno-industrie haar producten aan de man (meestal mannen) probeert te brengen. Het idee is dat de industrie zich actief richt op het 'werven' van jongeren en kinderen in het klassieke model van de sigarettenindustrie; 'get them while they're young'.

Afgelopen week was ik op IJsland en mocht ik aanschuiven bij een aantal overleggen rond IT en internet strategie met ministers en beleidsmakers. Het hele debat vindt plaats in de aanloop naar verkiezingen die de verhoudingen in IJsland flink kunnen veranderen dus de lokale media zitten er bovenop. Het specifieke idee om een nationaal filter op het hele land te zetten (naar Chinees model) trekt wereldwijde aandacht omdat dit een unicum zou zijn in de westerse wereld. Het past ook niet bij het beeld van het anders zo liberale en progressieve IJsland (het enige land dat zijn bankiers veroordeelde voor hun aandeel in de crisis).

Toen ik vorige week aankwam werd ik op de eerste bijeenkomst meteen door Smari McCarthy van het Icelandic Modern Media Initiative gevraagd hun open protestbrief te tekenen die vandaag gepubliceerd is.

Tijdens een diner enkele dagen later met de relevante minister en adviseurs om tafel zat ontstond er een heel ander beeld. Er is gelukkig nog geen enkele beslissing genomen ondanks het beeld wat in de media was ontstaan. De minister was erg geïnteresseerd in andere mening over de wenselijkheid en technische haalbaarheid van een nationaal internetfilter. In mijn optiek werden de verschillende doelen en middelen in de discussie nogal door elkaar gehaald en dus deed ik een poging de zaken wat te structureren.

<Webwereld column>

Het Nationaal Cyber Security Centrum gaf deze week op haar conferentie aan dat het meer naar hackers wil gaan luisteren. Het is natuurlijk mooi dat de overheid gaat luisteren naar de mensen die er het meest vanaf weten hoewel de vraag blijft waarom men daar tot 2013 mee heeft gewacht. Als ze daar 5 of 10 jaar eerder mee waren begonnen had het een ongelofelijke hoop ellende en geld bespaard. Ik hoop van harte dat het overleg met de hack(tivist) community over meer gaat dan alleen technische trucs, want er zou juist op beleidsniveau moeten worden gepraat. Voor technische zaken kan men ook gewoon de gebruikelijke bureaus inhuren en hackers gewoon betalen voor hun kennis en advies.

Ondertussen vond een flinke groep hackers het jammer dat zij niet welkom waren en organiseerden een alternatieve bijeenkomst. Als de intenties van het NSCS komend jaar goed worden uitgewerkt is deze de volgende keer wellicht niet nodig. Aan de community-kant moeten deze gesprekken ook goed geregeld worden (wie zit aan tafel en vooral met welke pet op) want als community-bijdragen en commerciële belangen door elkaar gaan lopen ontaarden zaken snel in gekissebis en ruzie. Ik spreek uit ervaring ;-). Niemand is 'vertegenwoordiger' van 'de hacker community'. Het NSCS zal er aan moeten wennen dat wij geen gecentraliseerde organisatie zijn met een hoofdkantoor waar je kunt afspreken met de top-functionaris.