Ruim een maand geleden werd in Parijs op het Open World Forum het Nederlandse Actieplan bejubeld als visionair en waardig voorbeeld voor moderne overheden. Een overheid die op nationaal niveau actief streefde naar interoperabiliteit, leveranciersonafhankelijkheid en het lokaal besteden van publieke IT-middelen, daar konden IT-ers uit Frankrijk, Duitsland en de UK alleen maar van dromen.
De woordvoerder van het Ministerie van Financiën is duidelijk gepikeerd door de kritische column van Michiel Leenaars, strategisch directeur van Nlnet en onvermoeibaar voorvechter van open standaarden. Naar aanleiding van de hele sage (1, 2, 3) rond het GOUD project deed Michiel een beroep op de Wet Openbaarheid van Bestuur en vroeg aan het Ministerie hem de documenten te leveren over de aanbesteding rond GOUD zodat hij zelf inzicht kon krijgen in het hoe-en-waarom van het terugtrekken van 60% van de aanbieders. Van de 122 gevraagde documenten kreeg hij er 1, en die was incompleet. De hele briefwisseling staat hier.
Nog eenmaal GOUD. Hieronder mijn briefing naar een aantal kamerleden (op verzoek) in reactie op de brief die Minister Bos de Tweedekamer deed toekomen na een debat over GOUD. In essentie maakt de auteur van de brief twee cliams:
1. Door de GOUD werkplek kunnen ambtenaren beter samenwerken, hierbij wordt op geen enkel moment gedefinieerd wat 'samenwerken' is.
2. Door een mono-cultuur van GOUD werkplekken gaan de kosten van onderhoud en beheer dusdanig omlaag dat de kosten van aanschaf en invoer van de GOUD werkplekken terugverdient worden. Deze claim wekt de suggestie dat men gedetailleerd inzicht heeft in de huidige kosten.
Ik denk dat beide claims onbewezen zijn en zie uit naar de interne documenten van de diverse ministeries de mij ongelijk geven... De hele brief staat hier, stukken eruit hier onder zijn blauw.
Soms is iets zo simpel dat het even duurt voordat je doorhebt wat nou echt het probleem is. De kromme denkwijzen rond de GOUD aanbesteding bleven bij mij jeuken. Hoe kan je zo enorm de plank misslaan? Zoals wel vaker is het een simpel misverstand met ernstige gevolgen. Het lijkt erop dat binnen de aanbestedingsteams van de rijksoverheid niemand het verschil snapt tussen standaarden en product-monocultuur. Een vicieuze cirkel van verkeerde keuzes is het gevolg. Eerder schreef ik ook al Over de GOUD aanbesteding: GOUDverspilling).
De meeste lezers zullen afgelopen week het nieuws hebben gelezen over de aanbestedingsproblemen rond 'GOUD'. Ik maak me zorgen. Vooral over het feit dat bijna niemand zich zorgen lijkt te maken.
Met het in september gepresenteerde actieplan (PDF), hadden we op IT-gebied écht iets in handen. Nederland was even wereldnieuws, in ieder geval in de IT-wereld. Nu heeft Heemskerk zélf de brief ondertekend waar zijn beleid tot 2012 in de Rijksoverheid effectief mee wordt stilgelegd. Want ja, daar komt het wel op neer.